Theo Schouwenaar

Ride for the Roses - Vrijwilliger

Een versnelling in kankeronderzoek

KWF heeft mij gevraagd als ambassadeur voor de 100 km. Die afstand past goed bij mij. Als oud-wielrenner heb ik affiniteit met het rijden in een peloton. Dat geeft een enorm groepsgevoel. Je merkt als individuele renner de versnelling die je dan samen kunt maken. Een versnelling die ik ook graag in het kankeronderzoek terugzie. Voor mezelf. En voor al die andere kankerpatiënten. Versnelling die kan worden bereikt met geld dat door de Ride wordt opgehaald. Voor onderzoek dat steeds betere medicijnen oplevert. Ik ben er het levende bewijs van!

Mijn badges

 

Ik heb me ingeschreven

Donateurs bedankt

Foto's toegevoegd

Zelf een eerste donatie gedaan

pagina gedeeld op social

Emails verstuurd

Vijf donaties ontvangen

Streefbedrag gehaald

Streefbedrag hoger dan €500

De Kopgroep behaald met meer dan € 1.000

Top 100 behaald

My Updates

Boegbeeld Theo Schouwenaar (100 km): ‘Onderzoek heeft mij al 2 nieuwe medicijnen opgeleverd’

In 2008 en 2014 werd de Ride for the Roses georganiseerd in Goes. Theo hielp beide keren mee met de organisatie. In 2012 kreeg Theo zelf kanker, maar hij bleef bestuurslid van de Ride omdat hij het ‘zo’n machtig mooi’ evenement vindt. Én omdat het geld dat KWF ermee ophaalt voor onderzoek, hem 2 keer een levensverlengende behandeling opleverde. Het ambassadeurschap van de Ride is hem op het lijf geschreven.

Op 31 augustus 2008 was Theo als penningmeester mede-organisator van de Ride in Goes. In zijn jonge jaren deed hij mee aan wielerkoersen. Met zijn accountantskantoor verzorgde hij de administratie van een professionele wielerploeg. En hij was ambitieus. Want hoewel hij onder de indruk was van de 7000 deelnemers en de opbrengst van 600.000 euro van het jaar daarvoor in Groningen, dacht hij dat mooie resultaat misschien zelfs te kunnen overtreffen. Dat bleek: er waren in Goes 14.000 deelnemers en de opbrengst was ruim 1 miljoen euro. Theo: ’Geweldig om met zo veel vrijwilligers zo’n evenement neer te kunnen zetten. En om geld op te halen voor onder andere onderzoek  naar extreme vermoeidheid na kanker. Ik vond dat een mooi doel, niet wetende dat ik daar een paar jaar later helaas ook alle ins en outs van zou kennen als kankerpatiënt.’

Longkanker
Theo kreeg in 2012 te horen dat hij longkanker had: ‘Niet te begrijpen: ik heb nooit gerookt… Niet dat het voor rokers minder erg is hoor, maar dan is het nog min of meer verklaarbaar. Mijn arts zei daarover: “Wees blij dat je nooit gerookt hebt, je gaat met een uitstekende conditie het behandeltraject in”. Ik herstelde inderdaad wonderbaarlijk snel van de operatie. Maar na een jaar bleken er uitzaaiingen in mijn beide longen te zitten. Dat bericht was min of meer mijn doodvonnis. De artsen rekten mijn leven met steeds zwaardere chemokuren. Totdat ik door die zware kuren in 2014 in het ziekenhuis een hartstilstand kreeg. Mijn kleindochter zei: ”Opa, wat een geluk dat je voor je kanker in het ziekenhuis lag toen je hart even stilstond, nu konden de artsen je snel helpen.” Dat was inderdaad mijn redding. Maar de artsen hadden ook minder prettig nieuws: “Er zijn geen medicijnen meer voor u”. De term “terminaal” viel. Wat een vreselijk woord is dat...’

Saamhorigheid
In 2012 lag ik na mijn longoperatie tijdens de Ride in het ziekenhuis. Tot mijn verbazing deed het mij bijzonder goed dat ik berichtjes kreeg van familie en vrienden die voor mij de Ride aan het fietsen waren. Of die vanwege mij de Ride sponsorden. Dat gevoel van gedeelde smart is halve smart deed mij écht goed.
Mijn doel werd om zélf mee te fietsen. Het werd de Ride van 6 september 2015 in Aalsmeer. Ik heb de 100 km samen met mijn kinderen kunnen uitrijden. Dat was mijn mooiste overwinning ooit!’
Dit jaar kan Theo de Ride helaas zelf niet rijden. Maar ook zijn huidige chemokuur gaat hij met wielertermen te lijf: ‘Ik zie het doorstaan van die akelige chemo voor me als rondjes rijden en aftellen.’

Ride
‘Na de organisatie van de landelijke Ride in 2008 wisten we zeker dat de Zeeuwen veel belangstelling zouden blijven hebben voor dit fietsevenement. Met DELTA als hoofdsponsor is het gelukt er een jaarlijks terugkerend evenement in Goes van maken. Ook zijn er inmiddels allerlei varianten: een Ride before the Roses, een gezellige Lady’s Night Ride voorafgaand aan de Delta Ride met kortere afstanden en een Strandride for the Roses voor mountainbikers. Stuk voor stuk succesvolle evenementen. Vanaf 2017 wordt er jaarlijks ook een DELTA Ride for the Roses in Zeeuws-Vlaanderen georganiseerd, omdat er heel veel deelnemers uit Zeeuws-Vlaanderen en België komen.’

Ambassadeur
‘KWF heeft mij gevraagd als ambassadeur voor de 100 km. Die afstand past goed bij mij. Als oud-wielrenner heb ik affiniteit met het rijden in een peloton. Dat geeft een enorm groepsgevoel. Je merkt als individuele renner de versnelling die je dan samen kunt maken. Een versnelling die ik ook graag in het kankeronderzoek terugzie. Voor mezelf. En voor al die andere kankerpatiënten. Versnelling die kan worden bereikt met geld dat door de Ride wordt opgehaald. Voor onderzoek dat steeds betere medicijnen oplevert. Ik ben er het levende bewijs van!’

Nieuw medicijn
‘Met dat geld doet men steeds meer onderzoek om elke tumor zo nauwkeurig mogelijk te kunnen behandelen. Zo is er bijvoorbeeld tot 2 keer toe een nieuw medicijn voor longkanker ontwikkeld waar ik heel veel baat bij heb gehad. Je kunt als patiënt nog zo positief in je ziekteproces staan, je blijft afhankelijk van de beschikbare medicijnen en behandelingen. In het Antoni van Leeuwenhoek staat een bord met daarop de tekst: ”Elk mens is uniek en elke kankersoort is uniek”. En zo is het. Een medicijn kan bij de ene patiënt goed werken, en bij de andere totaal niet.’

Spectaculair    
‘Het nieuwe medicijn gaf heel veel bijwerkingen, maar na 2 maanden waren de resultaten spectaculair. Geen nieuwe tumoren en de bestaande tumoren waren fors kleiner geworden. Mijn arts was razend enthousiast. Maar hij vertelde ook meteen dat de tumor er ongetwijfeld op korte termijn ongevoelig voor zou worden. En dat gebeurde inderdaad na verloop van tijd.…..
Tot mijn grote blijdschap stond de wetenschap niet stil en ging een paar jaar geleden om 9 uur ’s avonds de telefoon: “Theo”, riep mijn arts, “er is weer een nieuw medicijn!”. Ook dit medicijn bleek te matchen met mijn tumor. Het heeft maar liefst 26 maanden geholpen. Extra tijd, waarvan ik enorm genoten heb, vooral van het opa-zijn van onze kleinkinderen.

Helaas bleek de afgelopen zomer dat de tumor zich weer verder ontwikkeld had. En er ligt niets meer op de plank…. Ik krijg nu de standaard chemo die niet specifiek is voor mijn tumor. Ik ben blij dat er nog iets is, begrijp me niet verkeerd. Maar ik hoop natuurlijk op de dag dat mijn arts belt om te vertellen dat er door onderzoek voor de 3e keer een nieuw medicijn voor mij is.’       

Thank you to my Sponsors

Wim Hazelaar
Donated 53

"Wat een verhaal, hoop dat het telefoontje nog komt voor je Theo, sterkte"

Martin Vd Kuijl
Donated 53

T Nijhof
Donated 20

"Je haalt het"

Jan Van Liere
Donated 15

"en voor de 100km!"

Theo Schouwen
Donated 12

Rudy De Klerk
Donated 10

"Theo, je bent een kanjer, opgeven is geen optie 👍"

Nettie Zijlstra
Donated 10

Sarita Kalpoe
Donated 5

KWF Kankerbestrijding

Kanker raakt ons allemaal. Jaarlijks sterven er zo'n 45.000 mensen als gevolg van kanker. De ziekte is hiermee in Nederland doodsoorzaak nummer één. Minder kanker, meer genezing en een betere kwaliteit van leven voor kankerpatiënten. Dat is het doel van KWF Kankerbestrijding.

Lees meer over KWF