"Er is nog heel veel te winnen"

De betrokkenheid bij KWF loopt als een rode draad door het leven van Martien. Het begon bij zijn moeder, die haar zoon Maarten één dag voor zijn vijfde verjaardag verloor aan kanker. Dat verlies werd voor haar de drijfveer om zich haar hele leven in te zetten voor KWF. Jarenlang ging ze op pad als collectant en regelmatig hielp Martien haar mee.

Inmiddels heeft ook Martien zelf veel te vaak van dichtbij gezien wat kanker betekent. Zijn broer Niek overleed in 2024 aan de gevolgen van kanker en zijn zwager Sean kreeg dit voorjaar de diagnose amandelkanker. Gelukkig ziet alles er na een pittig behandeltraject goed uit, al is Sean nog herstellende.

Op 27 september stapt Martien daarom op de fiets tijdens de Ride for the Roses. Samen met twintig collega’s en vrienden rijdt hij de 100 kilometer. Voor Niek en Sean, maar vooral ook vanuit de overtuiging dat onderzoek verschil maakt.

“Door al het onderzoek van de afgelopen jaren wordt het perspectief wanneer je de diagnose kanker krijgt steeds beter. Dat is voor mij de belangrijkste reden om mij in te zetten voor KWF. Er is nog heel veel te winnen.”

Voor zijn broer Niek en zwager Sean
Zijn broer Niek werd slechts 62 jaar. Toen hij 55 was, werd tijdens het bevolkingsonderzoek darmkanker ontdekt. Na een flinke behandeling herstelde hij daarvan. Maar begin 2024 kwam het verdrietige nieuws dat er opnieuw kanker was geconstateerd. In november van dat jaar overleed Niek.

Dit voorjaar kwam kanker opnieuw dichtbij, toen Martiens zwager Sean de diagnose amandelkanker kreeg. Ook voor hem volgde een pittig behandeltraject. Gelukkig ziet alles er op dit moment goed uit, al is Sean nog volop aan het herstellen. Twee heel verschillende verhalen, die voor Martien allebei een belangrijke reden zijn om op 27 september op de fiets te stappen. Die dag rijdt hij de 100 kilometer van de Ride for the Roses voor Niek en Sean.

Als het zwaar wordt, denkt Martien aan hen
Martien gaat op 27 september voor de 100 kilometer. Om zich daarop voor te bereiden, probeert hij sinds het voorjaar iedere week op de racefiets te stappen en de nodige kilometers te maken. In de eerste helft van september staan er ook nog een paar langere tochten op het programma. Maar hoe goed hij zich ook voorbereidt, tijdens 100 kilometer fietsen zullen er ongetwijfeld momenten zijn waarop het zwaar wordt. Voor Martien valt dat in het niet bij wat mensen met kanker en hun naasten moeten doorstaan. Die gedachte geeft hem de motivatie om door te blijven fietsen.

“Patiënten die zware behandelingen moeten ondergaan, of samen met hun naasten moeilijke boodschappen krijgen, hebben het nog veel zwaarder. Vermoeidheid op de fiets is dan echt maar een heel licht probleem.”

Zijn verhaal brengt anderen in beweging
Martien heeft inmiddels een prachtig bedrag voor KWF opgehaald. Daarbij koos hij ervoor om zijn actiepagina persoonlijk te maken, met zijn eigen verhaal en een foto. Vervolgens deelde hij de pagina via Facebook, LinkedIn en WhatsApp met familie, vrienden en collega’s.

En dat persoonlijke verhaal bleek verder te reiken dan zijn eigen omgeving. Zijn bericht op Facebook werd door anderen gedeeld, waardoor Martien zelfs donaties ontving van mensen die hij zelf niet kent. Iets wat hij heel bijzonder vindt. Voor andere deelnemers heeft Martien dan ook een duidelijke tip: maak je actie persoonlijk en deel je verhaal. Door verschillende kanalen te gebruiken, bereik je niet alleen de mensen om je heen, maar kan je verhaal uiteindelijk veel verder komen.

De roos is voor Niek
Met zijn verhaal hoopt Martien vooral duidelijk te maken waarom het zo belangrijk is om te blijven investeren in onderzoek naar kanker. Niet om medelijden op te roepen, maar om te laten zien dat kanker iedereen in zijn naaste omgeving kan treffen en dat er nog altijd veel te winnen is.

Op 27 september komt alles voor Martien samen tijdens de Ride for the Roses. Na 100 kilometer fietsen ontvangt hij bij de finish een roos. Voor Martien staat nu al vast voor wie die roos is: zijn broer Niek.

Aan het einde van de middag neemt hij de roos mee naar het graf van zijn broer. Daar legt hij hem samen met het speldje neer.

“Dat wordt een emotionele afsluiting van een hele bijzondere dag.”