"Opgeven is voor ons geen optie"

Vorig jaar stond Jamie samen met haar man voor het eerst aan de start van de Ride for the Roses. Ze fietsten ter nagedachtenis aan haar schoonmoeder, die in 2017 overleed aan uitgezaaide borstkanker, en met een vriendin in gedachten die op jonge leeftijd borstkanker kreeg. Nog geen week later veranderde alles.

Toen kreeg haar vader de diagnose alvleesklierkanker.
"Na de Ride van vorig jaar wist ik meteen: volgend jaar fiets ik voor mijn vader."

Fietsen voor haar grootste voorbeeld
Inmiddels zit haar vader al negen maanden in een intensief behandeltraject. Genezen is niet meer mogelijk, maar doordat hij geopereerd kon worden, is er hoop op kostbare extra tijd samen.

Voor haar is hij veel meer dan alleen haar vader. Hij is haar rots in de branding en al haar hele leven haar grootste supporter. Tijdens haar jeugd coachte hij haar handbalteam en ook nu staan haar ouders nog zo vaak mogelijk langs de lijn. Ook tijdens haar wielrenavonturen is hij degene die voor haar klaarstaat.

"Mijn vader is een van de meest positieve mensen die ik ken. De manier waarop hij met zijn ziekte omgaat is echt bewonderingswaardig. Hij blijft altijd kijken naar wat wél kan. Zijn grootste doel is om zo lang mogelijk te genieten van het leven, van zijn kinderen, kleinkinderen en mijn moeder. Dat is voor mij een enorm voorbeeld."

Een tweede kans
Dit jaar rijdt ze opnieuw de 100 kilometer, samen met haar man. Niet alleen om geld op te halen voor KWF Kankerbestrijding, maar ook omdat ze nog iets wil afmaken.

Tijdens de Ride for the Roses van vorig jaar werd Jamie na ongeveer 30 kilometer aangereden. Hoewel ze haar tocht vervolgde, bleek later dat ze een hersenschudding had opgelopen. Rond de 80 kilometer moest ze alsnog stoppen.

"Dat voelde echt als falen, ook richting alle mensen die voor KWF hadden gedoneerd. Dus ja... ik ben ook een beetje uit op revanche."

Juist op de moeilijke momenten tijdens de tocht denkt ze aan haar vader. Zijn doorzettingsvermogen geeft haar de kracht om zelf ook niet op te geven.

Samen in beweging
In de zomer verruilt ze het handbalveld voor de racefiets. Samen met haar man bouwt ze de trainingen rustig op en neemt ze de fiets zelfs mee op vakantie naar België.

"Het voelt eigenlijk niet eens als trainen. Je ziet onderweg zoveel mooie plekken dat de tijd voorbij vliegt."

Ook met de fondsenwerving zet ze zich volop in. Door haar persoonlijke verhaal te delen op social media, ontving ze veel steun van familie en vrienden. Vlak voor de Ride wil ze nog één keer alles op alles zetten om zoveel mogelijk geld op te halen.

"Ik gun iedereen met kanker een zo groot mogelijke kans op een betere uitkomst. Meer onderzoek is daarvoor ontzettend belangrijk."

De roos voor haar vader
Als ze één boodschap wil meegeven, is het om nooit op te geven. Ze gelooft dat een positieve houding helpt om moeilijke momenten door te komen, hoe zwaar die soms ook zijn.

Na de finish ontvangt iedere deelnemer een roos, het symbool van de Ride for the Roses. Waar die vorig jaar een heel andere wending kreeg, hoopt ze dit jaar op een bijzonder moment.

"Als het goed is, staat mijn vader dit jaar gewoon aan de finish. Dan hoeft hij me niet naar het ziekenhuis te brengen, maar kan ik hem de roos geven. Dat zou het mooiste zijn."

Op 27 september staat ze opnieuw aan de start van de 100 kilometer. Voor haar vader. Voor iedereen die met kanker te maken heeft. En met de hoop dat onderzoek ervoor zorgt dat meer families kostbare tijd samen krijgen.

Bekijk hier Jamie haar actiepagina